धन्यवाद आणि आभार...

 


महाराष्ट्र पत्रकार संघाचा राज्यस्तरीय " संपादक रत्न " पुरस्कार जाहीर केल्याबद्दल संघाचे राज्याध्यक्ष प्रा. विलासराव कोळेकर आणि सर्व सदस्यांचे जाहीर आभार. तसेच हा पुरस्कार जाहीर झाल्यानंतर अभिनंदन करणाऱ्या सर्व  हितचिंतक,मित्र, वाचक यांचे मनःपूर्वक आभार.


महाराष्ट्र पत्रकार संघ ही  नोंदणीकृत राज्यस्तरीय पत्रकार संघटना असून, गेल्या १८ वर्षांपासून विविध क्षेत्रात उल्लेखणीय कार्य करणाऱ्या व्यक्तींना पुरस्कार देवून सन्मानित करते. येत्या २९ मे रोजी संघाचा अठरावा वर्धापन दिन शिर्डी येथे साजरा होत असून याचदिवशी हा पुरस्कार प्रदान केला जाणार आहे. विशेष म्हणजे  'डिजिटल मीडिया'वर माझे व्याख्यान देखील होणार आहे. हा एक दुग्धशर्करा योग  आहे. 


गेल्या ३० वर्षांपासून मी पत्रकारितेत कार्यरत असून, यापूर्वी लोकमतचा  पां.वा. गाडगीळ पुरस्कार ( १९९० ), अखिल भारतीय मराठी पत्रकार संघाचा पां.वा. गाडगीळ पुरस्कार ( १९९२ ) कै. नागोजी दुधगावकर स्मृती पत्रकारिता पुरस्कार ( २०१६ ), पत्रकार कल्याण निधीचा कै . बाळशास्त्री जांभेकर स्मृती दर्पण पुरस्कार ( २००६ ) , समर्थन संस्था ( मुंबई ) चा मानवी हक्क वार्ता पुरस्कार ( २००६ ) पुणे प्रेस क्लबचा युवा पत्रकारिता पुरस्कार ( दोन वेळा ) असे  ३० हुन अधिक पुरस्कार मिळाले आहेत. याच  महिन्यात औरंगाबादच्या अप्रतिम मीडियाचा राज्यस्तरीय " चौथा स्तंभ " विशेष पत्रकारिता पुरस्कार जाहीर झाला आहे. तो कार्यक्रम मुंबईत होणार आहे. हे दोन्ही पुरस्कार केलेल्या कामाची एक पावती असून, जे प्रामाणिक पत्रकार आहेत, त्यांना दोन्ही पुरस्कार समर्पित आहेत. 


तुळजापूर तालुक्यातील अणदूर या छोट्याच्या गावातून १९८८ - ८९  मध्ये फस्ट एयर ( बी.ए.)  मध्ये असतानाच माझ्या पत्रकारितेची सुरुवात झाली. याच दरम्यान अणदूरचे फुलचंद घुगे खून प्रकरण गाजवले. त्यानंतर चिवरी यात्रेतील पशुहत्येबद्दल लेखमाला लिहून यात्रेतील बेसुमार पशुहत्या बंद केली. या लेखमालेला लोकमतचा राज्यस्तरीय पां. वा. गाडगीळ पुरस्कार मिळाला होता. वयाच्या २१ वर्षी मिळालेला तो पहिला पुरस्कार. आता वय ५० झालं तरी पुरस्काराची ही मालिका सुरूच आहे. तसे मला ५० हुन अधिक पुरस्कार मिळाले आहेत, पण त्यातून सामाजिक संस्थेचे पुरस्कार यात नमूद केले नाहीत. 


मी पत्रकारिता धर्म मानतो.  धंदा नाही. पत्रकारितेच्या माध्यमातून नेहमीच लोकांचे प्रश्न सोडवण्याचा प्रयत्न केला आहे. लोकांवर झालेल्या अन्याय पोटतिडकीने मांडला आहे. त्यांच्यावर झालेला अन्याय मांडत असताना माझ्यावरच अनेकवेळा अन्याय झाला आहे. माझ्यावर काही खोट्या केसेज देखील झाल्या, पण त्याची कधीच पर्वा केली नाही. ज्यांनी - ज्यांनी समाजासाठी काम केलं त्यांना मोठा त्रास झाला हा इतिहास आहे. मग मी कोण ? मी तर एक छोटा कार्यकर्ता / पत्रकार आहे. आपण आपले प्रामाणिक काम करत राहायचे. 

पुनश्च सर्वांचे आभार... 

- सुनील ढेपे , संपादक , उस्मानाबाद लाइव्ह




धन्यवाद आणि आभार....


पत्रकरिता  पुरस्कार मिळणे, ही केलेल्या कामाची एक  पावती असते. ३० वर्षे संघर्षमय पत्रकारिता करीत असताना, चार वेळा जीवघेणा हल्ला , चार वेळा खोटे गुन्हे दाखल झाले पण आजपर्यंत वेळोवेळी मिळालेले  ३० हुन अधिक पुरस्कार मला सतत प्रेरणा देत राहिले... 


सोलापूरचे रंगाअण्णा वैद्य आणि औरंगाबादचे अनंतराव भालेराव यांना मी जवळून पाहिले आहे. त्यांचा आदर्श माझ्या डोळ्यासमोर आहे. जीवनात अनेक संकटे आली आणि गेली पण कधीच हार मानली आहे. आयुष्यात जेवढे दुःख पाहिले तेवढा आनंदही अनुभवला. यश - अपयश याच्या कितीतरी पलीकडे मी गेलो आहे. 


आयुष्यात कोणाकडून कसलीही अपेक्षा केली नाही. पत्रकारितेच्या माध्यमातून लोकांचे अनेक प्रश्न सोडवले, अनेकांची कामे केली. लोक आजही मला  हक्काने आपल्या समस्या सांगतात. त्यांची कामे करण्यात मला अधिक आनंद आहे. 


तसेच चांगल्या पत्रकारांच्या पाठीशी मी नेहमीच उभा राहिलो आहे. अनेकांना जॉब मिळवून दिला. पण पत्रकारितेशी गद्दारी करणाऱ्या , ढोंगी, लबाड,ब्लॅकमेल करणाऱ्या पत्रकारांची मला नेहमीच चीड आहे. भले यासाठी कोणतीही किंमत चुकवावी लागली तरी... 


हे कलियुग आहे. कुणाकडून चांगली अपेक्षा करणे चुकीचे आहे.पण आपले प्रामाणिक काम करत राहणे हेच त्याला उत्तर आहे, आणि मी हेच करतोय... 

आयुष्याच्या प्रत्येक वळणावर ज्यांनी - ज्यांनी साथ दिली त्यांचे आभार. ज्यांनी त्रास दिला , त्यांचेही आभार. कारण त्यांच्यामुळे मला खूप काही शिकता आले. तुकाराम महाराज असे म्हणतात की,  "निंदकाचे घर असावे शेजारी"! हे ते अशासाठी म्हणतात की निंदक जेव्हा शेजारी असतो तेव्हा तो आपल्यावर सतत पाळत ठेवून असतो आणि आपल्या अहंकाराला मधून मधून टाचणी लावून आपला फुगा फोडत असतो. म्हणजेच आपल्या परखड मूल्यमापनाला तो मदत करत असतो.


 असो,मला राज्यस्तरीय चौथा स्तंभ विशेष पत्रकारिता पुरस्कार मिळाल्याबद्दल अभिनंदन करणाऱ्या सर्वांचे अंतःकरणापासून आभार... 


- सुनील ढेपे

दि. ८ मे २०२२

स्वर्गाची सुंदरी, नवरी नटली नंतर राहुल शिंदेचं आलं अणदूर - नळदुर्गच्या खंडोबावर लोकप्रिय गाणं


उस्मानाबाद  - स्वर्गाची सुंदरी, नवरी नटली , पुण्याचा राघू आदी लोकप्रिय गाणे गाणाऱ्या गायक राहुल शिंदे यांचं  खंडोबावर नवीन दमदार गाणं रसिकांच्या भेटीला आलं आहे. तुळजापूर तालुक्यातील अणदूर आणि नळदुर्गच्या  श्री खंडोबा आख्यायिकेवर पत्रकार सुनील ढेपे यांनी  हे गाणं लिहिले आहे. 


अणदूर आणि नळदुर्ग हे दोन वेगवेगळे गावे असली तरी श्री खंडोबाची मूर्ती एकच आहे. अणदूर येथे सव्वा दहा महिने आणि नळदुर्ग येथे पावणे दोन महिने श्री खंडोबाचे वास्तव असते. श्री खंडोबा आणि बाणाई यांचा विवाह याच ठिकाणी झाला आहे. त्यामुळे तीर्थक्षेत्राला अनन्य साधारण महत्व आहे. 


याच खंडोबा आख्यायिकेवर पत्रकार सुनील ढेपे यांनी 'बघा माझा खंडोबा कसा डोलतो' हे  भक्तीगीत लिहिले असून, गायक राहुल शिंदे यांनी आपल्या दमदार आवाजात हे गायलं आहे.सहगायक म्हणून शाहीर बापु पवार आणि सचिन अवघडे यांनी भाग घेतला आहे. उस्मानाबाद लाइव्ह आणि मुक्तरंग म्युझिक चॅनलने हे गाणं रिलीज केले आहे. 



अणदूरच्या श्री खंडोबाची यात्रा ५ डिसेंबर रोजी आहे. त्यानंतर श्री खंडोबाचे नळदुर्गमध्ये आगमन होते, त्यानंतर दर रविवारी यात्रा तर पौष पौर्णिमेला महायात्रा भरते , दर रविवारच्या यात्रेला किमान २० ते ३० हजार भाविक आणि महायात्रेला ५ लाख भाविक येत असतात. कोरोनामुळे दोन वर्षे यात्रा झाली नसली तरी यंदा यात्रा नेहमीप्रमाणे भरण्याची शक्यता आहे. 


युट्युब लिंक